I almost cut a piece of myself for your life*

“Nietzsche, babası öldüğünde değil, Wagner'le bozuştuğunda değil, Salomé tarafından reddedildiğinde değil, bir atı kırbaçlanırken gördüğünde çıldırmıştı. Filozofik yaşamın sırrı bu; kendi acını değil, başkasının acısını görebilmek ve o acıyı kendi acına yeğ kılmak.”

Ne demiş joe, “yaram benden önce vardı; ben onu cisimlendirmek için doğdum.”

"yaşamın ancak ölümünden sonra "belli" olacak. yani, hiç belli olmayacak. yaşayacaksın hep - hiçe dek; sonra da, hiç olacaksın."

Günde kaç kere içimde parlayan bir cümle: Olmayacak ama devam, olmayacak ama devam..

bana böyle hissettirmenden nefret ettim, senden nefret edemedim.

Her şeyden çok yoruldum, lütfen beni göğsünde uyut.

bu acı, beni konuşturmaz. bu acı, beni ağlatmaz da. yürütür mesela, saatlerce sokaklarca. susturur sonra. yutturur. belki. belki öldürür.

“iyileştirdiğiniz herkes, sizi hasta edecek”